متخصص قلب

استنت و بالون - آنژیوپلاستی عروق قلب
آنژیوپلاستی یا این که به کارگیری از بالون و استنت برای مفتوح کردن تنگی های عروق کرونری یک کدام از دیگر از روشهای معالجه بیماران با انسداد عروق کرونر میباشد. در‌این نحوه همچون آنژیوگرافی در حالیکه مریض بر روی تخت آنژیوگرافی جای‌دارد ، از روش شریان دست یا این که کشاله ران آغاز سیم باریکی به باطن عروق کرونر قلب هدایت گردیده و درپی تنگی های عروق قلبی با به کارگیری از بالون و استنت برطرف می‌شوند. استنت در واقعیت یک استوانه فلزی با دیواره توری میباشد که در باطن عروق قلب گشوده گردیده و موجب دوری از انسداد دوباره عروق متخصص قلب کرونری می‌شود.
محاسن و برتری های آنژیوپلاستی با استنت
مهم‌ترین مزیت آنژیوپلاستی ، معدود تهاجمی بودن و راحتی شایان توجه مریض میباشد. برخلاف جراحی قلب که احتیاج به کار تبارک و بیهوشی قلب داراست ، در آنژیوپلاستی مریض بیهوش نشده و کار مریض نزدیک به 15 تا 30 دقیقه بیشتر ارتفاع نمی کشد. این مسئله سبب ساز گردیده‌است تا به کار گیری از آنژیوپلاستی در معالجه تنگی های عروق کرونری ، آیتم عشق بیماران باشد.

از محاسن دیگر آنژیوپلاستی با استنت می شود به مفاد ذیل اشاره نمود:

در بیمارانی که با تهاجم ها وخیم قلبی مانند سکته قلبی مراجعه می نمایند ، شایسته ترین و حدوداً فقط منش معالجه این بیماران به کارگیری از آنژیوپلاستی و استنت میباشد. در وضعیت بحرانی سکته قلبی استنت می‌تواند به‌سرعت علایم مریض را از در میان برده و جان مریض را نجات دهد.
در اشخاصی که یک یا این که دو نصیب از عروق قلب آن ها مسدود گردیده است و علایم اصلی قلبی دارا‌هستند ، استعمال از استنت قادر است به بهبود علایم و برطرف شدن درد قفسه سینه مریض سبب گردد.
در عده ای که رگ محیطی مطلوب برای شغل جراحی ندارند و همینطور در بیماران با قطر نادر عروق قلبی ، به کار گیری از استنت می‌تواند معالجه کننده علایم مریض باشد.
اکثر وقت ها بیماران در ادامه آنژیوپلاستی تنها یک شب در مریض خانه بستری گردیده و بعداز تعدادی روز میتوانند به شغل و کار معمولی خویش برگردند. زمان نقاهت کوتاه بعداز استنت یکی‌از مزیت های اصلی آن میباشد.
در شکل نیاز به گشودن دوباره عروق قلبی در هر هنگامی آنژیوگرافی و به کارگیری از استنت دوباره ، بیشتر از یک روز فرصت نمی پیروزی و تکرار فعالیت در آنژیوپلاستی برخلاف فعالیت قلب گشوده خطر متعددی برای مریض ندارد.
بسط های صنعتی و تکنولوژی در سالهای اخیر موجب ارتقاء چگونگی استنتها و وسایل آنژیوپلاستی گردیده‌است که‌این زمینه به کاهش عوارض آنژیوپلاستی باعث گردیده است و این نحوه را به طریق درمانی ایمن و قابل پشت گرمی تبدیل نموده است.
خطاها و معایب آنژیوپلاستی
مهمترین نقص‌ استعمال از استنت ، ساخت‌و‌ساز مجدد تنگی و احتمال مسدود شدن دوباره رگ میباشد. در آنژیوپلاستی برخلاف شغل قلب گشوده که از رگ نو استعمال میشود و رگ لینک گردیده به موازات رگ قبل مریض قرار میگیرد ، رگ جدیدی ساخت نمی‌شود و به عبارتی رگ طبیعی قلب گشوده میگردد. لذا در حالتی که در زمان بعداز فعالیت جراحی قلب گشوده ، رگ لینک و پیوند گردیده مسدود خواهد شد ، رگ طبیعی - اگرچه تنگ و دارنده انسداد باشد- هنوز سرجایش میباشد البته در زمینه ی استنت بسته شدن استنت موجب میشود تا رگ قلبی مجدداً مبتلا تنگی و انسداد خواهد شد.

از خطاها دیگر استنت و آنژیوپلاستی می شود به موردها پایین اشاره نمود:

پس از تعبیه استنت بیماران می بایست از 6 ماه تا یک سال از قرص های رقیق کننده خون مانند "کلوپیدوگرل-پلاویکس" استعمال نمایند و درین روزگار به جهت اینکه خون این بیماران رقیق می‌شود ، محدودیت هایی برای بقیه کار های جراحی و کشیدن دندان پیش می‌آید. جدا زودرس کلوپیدوگرل (پلاویکس یا این که اسویکس) میتواند به لخته شدن استنت قلبی و مسدود شدن آن باعث گردد.
در بیمارانی که تنگی های کرونری مختلف دارا‌هستند یا این که انسداد عروق قلبی آنان در محل های شاخه شاخه شدن عروق قلبی میباشد، به کارگیری از استنت نمی تواند به گشوده شدن آحاد عروق قلبی یا این که اصطلاحاً "Total Revascularization" سبب خواهد شد.
تعیین در بین نحوه های درمانی
برای گزینش نوع معالجه انسداد عروق کرونر بایستی یک سری مسئله را مد لحاظ قرار بخشید:

تعداد رگهای اساسی و شاخه های اساسی آن‌ها

شدت تنگی و انسداد عروق کرونر

اورژانسی بودن یا این که اعمال فعالیت جراحی در حالت معمولی

سن مریض ، وجود دیابت قندی ، نارسایی تمامی ، سکته قلبی و بضاعت و توان جسمس مریض

تبحر و مهارت دسته های درمانی از دید جراحی قلب و آنژیوپلاستی

توان مریض در مصرف داروهای قلبی

ترجیح و خواست مریض

معمولاً پزشکان در بعضا از مفاد میتوانند تصمیم قطعی خویش را درباره ی نوع فعالیت ذکر نمایند اما در مورد ها دیگری که انتخابهای زیادی مطرح میباشد به طور طبیعیً پس از شناخت با فواید و معایب هریک از آنان و با تصمیم پزشک معالج و مریض ، تصمیم پایانی درخصوص نوع معالجه مریض گرفته شود.

استنت و بالون - آنژیوپلاستی عروق قلب
آنژیوپلاستی یا این که به کارگیری از بالون و استنت برای مفتوح کردن تنگی های عروق کرونری یک کدام از دیگر از روشهای معالجه بیماران با انسداد عروق کرونر میباشد. در‌این نحوه همچون آنژیوگرافی در حالیکه مریض بر روی تخت آنژیوگرافی جای‌دارد ، از روش شریان دست یا این که کشاله ران آغاز سیم باریکی به باطن عروق کرونر قلب هدایت گردیده و درپی تنگی های عروق قلبی با به کارگیری از بالون و استنت برطرف می‌شوند. استنت در واقعیت یک استوانه فلزی با دیواره توری میباشد که در باطن عروق قلب گشوده گردیده و موجب دوری از انسداد دوباره عروق متخصص قلب کرونری می‌شود.
محاسن و برتری های آنژیوپلاستی با استنت
مهم‌ترین مزیت آنژیوپلاستی ، معدود تهاجمی بودن و راحتی شایان توجه مریض میباشد. برخلاف جراحی قلب که احتیاج به کار تبارک و بیهوشی قلب داراست ، در آنژیوپلاستی مریض بیهوش نشده و کار مریض نزدیک به 15 تا 30 دقیقه بیشتر ارتفاع نمی کشد. این مسئله سبب ساز گردیده‌است تا به کار گیری از آنژیوپلاستی در معالجه تنگی های عروق کرونری ، آیتم عشق بیماران باشد.

از محاسن دیگر آنژیوپلاستی با استنت می شود به مفاد ذیل اشاره نمود:

در بیمارانی که با تهاجم ها وخیم قلبی مانند سکته قلبی مراجعه می نمایند ، شایسته ترین و حدوداً فقط منش معالجه این بیماران به کارگیری از آنژیوپلاستی و استنت میباشد. در وضعیت بحرانی سکته قلبی استنت می‌تواند به‌سرعت علایم مریض را از در میان برده و جان مریض را نجات دهد.
در اشخاصی که یک یا این که دو نصیب از عروق قلب آن ها مسدود گردیده است و علایم اصلی قلبی دارا‌هستند ، استعمال از استنت قادر است به بهبود علایم و برطرف شدن درد قفسه سینه مریض سبب گردد.
در عده ای که رگ محیطی مطلوب برای شغل جراحی ندارند و همینطور در بیماران با قطر نادر عروق قلبی ، به کار گیری از استنت می‌تواند معالجه کننده علایم مریض باشد.
اکثر وقت ها بیماران در ادامه آنژیوپلاستی تنها یک شب در مریض خانه بستری گردیده و بعداز تعدادی روز میتوانند به شغل و کار معمولی خویش برگردند. زمان نقاهت کوتاه بعداز استنت یکی‌از مزیت های اصلی آن میباشد.
در شکل نیاز به گشودن دوباره عروق قلبی در هر هنگامی آنژیوگرافی و به کارگیری از استنت دوباره ، بیشتر از یک روز فرصت نمی پیروزی و تکرار فعالیت در آنژیوپلاستی برخلاف فعالیت قلب گشوده خطر متعددی برای مریض ندارد.
بسط های صنعتی و تکنولوژی در سالهای اخیر موجب ارتقاء چگونگی استنتها و وسایل آنژیوپلاستی گردیده‌است که‌این زمینه به کاهش عوارض آنژیوپلاستی باعث گردیده است و این نحوه را به طریق درمانی ایمن و قابل پشت گرمی تبدیل نموده است.
خطاها و معایب آنژیوپلاستی
مهمترین نقص‌ استعمال از استنت ، ساخت‌و‌ساز مجدد تنگی و احتمال مسدود شدن دوباره رگ میباشد. در آنژیوپلاستی برخلاف شغل قلب گشوده که از رگ نو استعمال میشود و رگ لینک گردیده به موازات رگ قبل مریض قرار میگیرد ، رگ جدیدی ساخت نمی‌شود و به عبارتی رگ طبیعی قلب گشوده میگردد. لذا در حالتی که در زمان بعداز فعالیت جراحی قلب گشوده ، رگ لینک و پیوند گردیده مسدود خواهد شد ، رگ طبیعی - اگرچه تنگ و دارنده انسداد باشد- هنوز سرجایش میباشد البته در زمینه ی استنت بسته شدن استنت موجب میشود تا رگ قلبی مجدداً مبتلا تنگی و انسداد خواهد شد.

از خطاها دیگر استنت و آنژیوپلاستی می شود به موردها پایین اشاره نمود:

پس از تعبیه استنت بیماران می بایست از 6 ماه تا یک سال از قرص های رقیق کننده خون مانند "کلوپیدوگرل-پلاویکس" استعمال نمایند و درین روزگار به جهت اینکه خون این بیماران رقیق می‌شود ، محدودیت هایی برای بقیه کار های جراحی و کشیدن دندان پیش می‌آید. جدا زودرس کلوپیدوگرل (پلاویکس یا این که اسویکس) میتواند به لخته شدن استنت قلبی و مسدود شدن آن باعث گردد.
در بیمارانی که تنگی های کرونری مختلف دارا‌هستند یا این که انسداد عروق قلبی آنان در محل های شاخه شاخه شدن عروق قلبی میباشد، به کارگیری از استنت نمی تواند به گشوده شدن آحاد عروق قلبی یا این که اصطلاحاً "Total Revascularization" سبب خواهد شد.
تعیین در بین نحوه های درمانی
برای گزینش نوع معالجه انسداد عروق کرونر بایستی یک سری مسئله را مد لحاظ قرار بخشید:

تعداد رگهای اساسی و شاخه های اساسی آن‌ها

شدت تنگی و انسداد عروق کرونر

اورژانسی بودن یا این که اعمال فعالیت جراحی در حالت معمولی

سن مریض ، وجود دیابت قندی ، نارسایی تمامی ، سکته قلبی و بضاعت و توان جسمس مریض

تبحر و مهارت دسته های درمانی از دید جراحی قلب و آنژیوپلاستی

توان مریض در مصرف داروهای قلبی

ترجیح و خواست مریض

معمولاً پزشکان در بعضا از مفاد میتوانند تصمیم قطعی خویش را درباره ی نوع فعالیت ذکر نمایند اما در مورد ها دیگری که انتخابهای زیادی مطرح میباشد به طور طبیعیً پس از شناخت با فواید و معایب هریک از آنان و با تصمیم پزشک معالج و مریض ، تصمیم پایانی درخصوص نوع معالجه مریض گرفته شود.