متخصص قلب

حفظ های پس از تعبیه استنت
امروزه با اعتنا به سرایت بالا و روزافزون بیماری های قلبی بخش اعظمی از اشخاص بدون چاره به آنژیوگرافی و تعبیه استنت قلبی گردیده اند به گونه ای که کمتر خانواده ای وجود دارااست که در آن مریض دارنده استنت قلبی وجود نداشته باشد. استت قلبی که به اسم "فنر قلب" هم پر اسم و رسم میباشد ، اصولا یک استوانه فلزی میباشد که دارنده ترک های مختلف به گونه های متعدد بوده و جهت معالجه تنگی های باطن عروق کرونر قلب، در باطن آنها قرار داده می گردد. هر فرصت که تنگی های درون عروق کرونر یا این که لخته های درون عروق قلبی بازدارنده وصال خون به عضله قلبی خواهد شد، می اقتدار با به کارگیری از بالون و تعبیه استنت در درون عروق کرونر، آن را برطرف کرده و ایسکمی ماهیچه ها قلب را برطرف نمود. اگرچه استنت های قلبی تحت عنوان یک شیوه درمانی مطلوب و کارآمد موجب پیشرفت در عملکرد قلب و ارتقا قدمت قلب و بالطبع ارتقا قدمت می گردند، همچون هر طرز درمانی دیگری احتیاج به چندین داده ها و محافظت های خاص دارا هستند که سوای آنها ممکن میباشد این وسیله درمانی ایده آل خویش به برهان ساخت‌و‌ساز عوارض و بیماری های جدیدتر تبدیل گردیده و موجب تشدید بیماری قلبی و حتی هجوم ها وخیم قلبی هم خواهد شد. در متن ذیل به طور خلاصه اما اثرگذار به موردها مهمی که فهمیدن آنان درخصوص استنت قلبی موردنیاز متخصص قلب میباشد، اشاره خوا‌هیم کرد.

1- مصرف دارو
ساختار لایه داخلی عروق قلب بسیار صاف و پوشیده از ترکیباتی میباشد که بازدارنده چسبیدن پلاکت های خون به جدار رگ و تشکیل لخته خون میگردند. اساسا تا‌زمانیکه لایه داخلی رگ های قلب - و سایر رگ های تن - تندرست باشند، قابلیت تشکیل لخته خون درون آن‌ها بسیار اندک خواهد بود. انگیزه مهم حمله ها ناگهانی قلبی و سکته قلبی رسوب مقادیر زیاد چربی درون لایه های رگ های قلبی میباشد که موجب از در میان رفتن سطح صاف باطن عروق گردیده و با تحریک پلاکت های خون موجب تشکیل لخته و مسدود شدن ناگهانی رگ های قلب میشود.

استنت اگرچه با از میان بردن پلاک های چربی باطن عروق بازدارنده از انسداد رگ و تشکیل لخته خون می‌شود البته زیرا خویش استنت تحت عنوان فلز درون رگ باقی می‌ماند، تا وقتیکه لایه صاف جدار عروق روی آن تشکیل نشده میباشد، خودش می‌تواند موجب تحریک پلاکت های خون و تشکیل لخته خون خواهد شد. فرصت مورد نیاز برای پوشانده شدن لایه داخلی استنت و از دربین رفتن خواص ساخت‌و‌ساز لخته آن در استنت های نو که به استنت دارویی دارای شهرت میباشند، از 6 ماه تا یک‌سال ارتفاع میکشد. لذا در حین این بازه زمانی ضروری میباشد که بیماران علاوه از قرص آسپیرین که داروی ضد پلاکت دائمی بیماران میباشد، از داروی دوم ضدپلاکت هم به کار گیری نمایند تا احتمال تشکیل لخته خون به دستکم رسد. دارای اسم و رسم ترین داروهای ضد پلاکت که به آسپیرین اضافه می‌شوند عبارتند از : کلوپیدوگرل، پراسوگرل و تیکاگرولول. در کشور‌ایران بیشترین به کارگیری مرتبط با کلوپیدوگرل میباشد که با اسامی تجاری گوناگون مانند: "پلاویکس"، "اسویکس" و "زیلت" به طور قرص های 75 میلی گرمی در دسترس میباشد. در روز تعبیه استنت مورد نیاز میباشد تعداد 4 تا 8 عدد از این قرص به طور یکجا به وسیله مریض استعمال شود سپس معیار مایحتاج از دارو معمولا روزمره یکی میباشد البته در بخش اعظمی از بیماران بسته به سن و موقعیت قلبی و تعداد استنت به عمل رفته شاید برای یک ماه یا این که برای تمام زمان مصرف روزمره دوتا به وسیله دکتر معالج تجویز شود.
پراسوگرل با اسم تجاری "Effient " ، به طور قرص های 5 و 10 میلی گرم جان دار میباشد. اگرچه این دارو مختصری از داروهای دسته کلوپیدوگرل حاذق خیس میباشد اما معیار خون ریزی آن هم متعاقبا بیشتر میباشد لذا این دارو در اشخاص باتجربه سکته مغزی (CVA) یا این که هجوم ها گذرای مغزی (TIA)، قدغن بوده و در اشخاص ذیل 60 کیلوگرم و بالای 75 سال هم می بایست با احتیاط مصرف شود.

داروی سوم که به تازگی هم در کشور ایران در دسترس میباشد قرص "تیکاگرولول" میباشد. این دارو که به طور معمول دو توشه در روز مصرف می توان به شکل قرص های 90 میلی گرمی در دسترس میباشد.
تعیین این که مریض در کنار آسپیرین کدام یک از داروهای فوق را مصرف کند معمولا بر پایه ی موقعیت بیماری و نوع زد خورد کرونر قلب با پیش بینی هزینه دارو و در دسترس بودن دارو شکل میگیرد. اگرچه ارتفاع زمان سفارش گردیده برای مصرف دو داروی ضدپلاکتی تا یک‌سال میباشد البته شاید مورد نیاز باشد با لحاظ دکتر تادوسال و بیشتر هم سفارش خواهد شد. اکثر پزشکان در عصر در حدود جدا دارو از عصر های یک روز در بین هم به کار گیری میکنند.

به هر شکل و با هرمورد از این داروها مریض بایستی بداند که انقطاع خودسرانه و فارغ از استحضار به پزشک معالج این داروها پیش از موعد مقرر با خطر تولید لخته خون در درون استنت و حمله خراب قلبی یاور میباشد. لذا علاوه بر این که خویش مریض نباید دارویش را انقطاع کند، در شکل سفارش به انقطاع دارو بوسیله بقیه مجموعه های پزشکی هم انقطاع بی نقص یا این که موقت دارو مطلقا بایستی با اگاهی و پیشنهاد پزشک باشد.

2- خون ریزی
ادغام آسپیرین با پلاویکس موجب مهار شدن نسبتاً بی نقص همت پلاکت های خون میگردد. این مقاله برای بیماران که استنت دارا هستند جهت خودداری از ساخت‌و‌ساز لخته خون ضروری میباشد اما از سوی دیگر موجب رقیق شدن خون این بیماران گردیده و احتمال خون ریزی را درین بیماران ارتقا خواهد بخشید. لذا بیمارانی که در کنار آسپیرین از دیگر داروهای رقیق کننده خون به کارگیری می نمایند احتمال داراست مبتلا خون ریزی شوند. درجات خفیف خیس خون ریزی می‌تواند به طور خون ریزی مختصر موقع استعمال از مسواک، خون‌ریزی ذیل پوست به طور کبودی در نواحی دست و پا به ویژه در جاهایی که در معرض ضربات فرنگی می باشند، خون‌ریزی درون سفیده دیده، خون دماغ شدن و وجود خون در ادرار باشد. در شکل بروز هر مورد از این مفاد ضروری میباشد در او‌لین مجال با دکتر معالج خویش مشاوره کنید.

در مفاد معدود خون‌ریزی قادر است شدید باشد و به طور سرفه های خونی، استفراغ خونی، دفع خون در مدفوع یا این که دفع مایع اسهالی به طور سیاه و بدبو باشد. مورد ها دیگری از خون ریزی شدید میتواند به طور خون دماغ های زیاد و مکرر، خون ریزی درون مغزی و خون ریزی درون حفره های تن باشد. در شکل بروز مفاد شدید خون ریزی و یا این که هر نوع خون ریزی که با نادر خونی و علایم ضعف و بی حالی هم پا باشد، بایستی خلال جدا داروهای رقیق کننده خون مانند آسپیرین و پلاویکس فورا به مجاورت ترین اورژانس مراجعه کرد.

بیماران بایستی مراقب باشند تا رفتارهای لبریز خطری که میتواند آنها‌را در معرض خون ریزی قرار دهد، اجرا ندهند. مانند برش دادن دست و پا، داخل شدن ضربات فرنگی به تن، اعمال ورزش های رزمی، گفت و گو و دعوا فیزیکی و هم اینگونه مصرف داروها و ترکیبات ناشناخته.

حفظ های پس از تعبیه استنت
امروزه با اعتنا به سرایت بالا و روزافزون بیماری های قلبی بخش اعظمی از اشخاص بدون چاره به آنژیوگرافی و تعبیه استنت قلبی گردیده اند به گونه ای که کمتر خانواده ای وجود دارااست که در آن مریض دارنده استنت قلبی وجود نداشته باشد. استت قلبی که به اسم "فنر قلب" هم پر اسم و رسم میباشد ، اصولا یک استوانه فلزی میباشد که دارنده ترک های مختلف به گونه های متعدد بوده و جهت معالجه تنگی های باطن عروق کرونر قلب، در باطن آنها قرار داده می گردد. هر فرصت که تنگی های درون عروق کرونر یا این که لخته های درون عروق قلبی بازدارنده وصال خون به عضله قلبی خواهد شد، می اقتدار با به کارگیری از بالون و تعبیه استنت در درون عروق کرونر، آن را برطرف کرده و ایسکمی ماهیچه ها قلب را برطرف نمود. اگرچه استنت های قلبی تحت عنوان یک شیوه درمانی مطلوب و کارآمد موجب پیشرفت در عملکرد قلب و ارتقا قدمت قلب و بالطبع ارتقا قدمت می گردند، همچون هر طرز درمانی دیگری احتیاج به چندین داده ها و محافظت های خاص دارا هستند که سوای آنها ممکن میباشد این وسیله درمانی ایده آل خویش به برهان ساخت‌و‌ساز عوارض و بیماری های جدیدتر تبدیل گردیده و موجب تشدید بیماری قلبی و حتی هجوم ها وخیم قلبی هم خواهد شد. در متن ذیل به طور خلاصه اما اثرگذار به موردها مهمی که فهمیدن آنان درخصوص استنت قلبی موردنیاز متخصص قلب میباشد، اشاره خوا‌هیم کرد.

1- مصرف دارو
ساختار لایه داخلی عروق قلب بسیار صاف و پوشیده از ترکیباتی میباشد که بازدارنده چسبیدن پلاکت های خون به جدار رگ و تشکیل لخته خون میگردند. اساسا تا‌زمانیکه لایه داخلی رگ های قلب - و سایر رگ های تن - تندرست باشند، قابلیت تشکیل لخته خون درون آن‌ها بسیار اندک خواهد بود. انگیزه مهم حمله ها ناگهانی قلبی و سکته قلبی رسوب مقادیر زیاد چربی درون لایه های رگ های قلبی میباشد که موجب از در میان رفتن سطح صاف باطن عروق گردیده و با تحریک پلاکت های خون موجب تشکیل لخته و مسدود شدن ناگهانی رگ های قلب میشود.

استنت اگرچه با از میان بردن پلاک های چربی باطن عروق بازدارنده از انسداد رگ و تشکیل لخته خون می‌شود البته زیرا خویش استنت تحت عنوان فلز درون رگ باقی می‌ماند، تا وقتیکه لایه صاف جدار عروق روی آن تشکیل نشده میباشد، خودش می‌تواند موجب تحریک پلاکت های خون و تشکیل لخته خون خواهد شد. فرصت مورد نیاز برای پوشانده شدن لایه داخلی استنت و از دربین رفتن خواص ساخت‌و‌ساز لخته آن در استنت های نو که به استنت دارویی دارای شهرت میباشند، از 6 ماه تا یک‌سال ارتفاع میکشد. لذا در حین این بازه زمانی ضروری میباشد که بیماران علاوه از قرص آسپیرین که داروی ضد پلاکت دائمی بیماران میباشد، از داروی دوم ضدپلاکت هم به کار گیری نمایند تا احتمال تشکیل لخته خون به دستکم رسد. دارای اسم و رسم ترین داروهای ضد پلاکت که به آسپیرین اضافه می‌شوند عبارتند از : کلوپیدوگرل، پراسوگرل و تیکاگرولول. در کشور‌ایران بیشترین به کارگیری مرتبط با کلوپیدوگرل میباشد که با اسامی تجاری گوناگون مانند: "پلاویکس"، "اسویکس" و "زیلت" به طور قرص های 75 میلی گرمی در دسترس میباشد. در روز تعبیه استنت مورد نیاز میباشد تعداد 4 تا 8 عدد از این قرص به طور یکجا به وسیله مریض استعمال شود سپس معیار مایحتاج از دارو معمولا روزمره یکی میباشد البته در بخش اعظمی از بیماران بسته به سن و موقعیت قلبی و تعداد استنت به عمل رفته شاید برای یک ماه یا این که برای تمام زمان مصرف روزمره دوتا به وسیله دکتر معالج تجویز شود.
پراسوگرل با اسم تجاری "Effient " ، به طور قرص های 5 و 10 میلی گرم جان دار میباشد. اگرچه این دارو مختصری از داروهای دسته کلوپیدوگرل حاذق خیس میباشد اما معیار خون ریزی آن هم متعاقبا بیشتر میباشد لذا این دارو در اشخاص باتجربه سکته مغزی (CVA) یا این که هجوم ها گذرای مغزی (TIA)، قدغن بوده و در اشخاص ذیل 60 کیلوگرم و بالای 75 سال هم می بایست با احتیاط مصرف شود.

داروی سوم که به تازگی هم در کشور ایران در دسترس میباشد قرص "تیکاگرولول" میباشد. این دارو که به طور معمول دو توشه در روز مصرف می توان به شکل قرص های 90 میلی گرمی در دسترس میباشد.
تعیین این که مریض در کنار آسپیرین کدام یک از داروهای فوق را مصرف کند معمولا بر پایه ی موقعیت بیماری و نوع زد خورد کرونر قلب با پیش بینی هزینه دارو و در دسترس بودن دارو شکل میگیرد. اگرچه ارتفاع زمان سفارش گردیده برای مصرف دو داروی ضدپلاکتی تا یک‌سال میباشد البته شاید مورد نیاز باشد با لحاظ دکتر تادوسال و بیشتر هم سفارش خواهد شد. اکثر پزشکان در عصر در حدود جدا دارو از عصر های یک روز در بین هم به کار گیری میکنند.

به هر شکل و با هرمورد از این داروها مریض بایستی بداند که انقطاع خودسرانه و فارغ از استحضار به پزشک معالج این داروها پیش از موعد مقرر با خطر تولید لخته خون در درون استنت و حمله خراب قلبی یاور میباشد. لذا علاوه بر این که خویش مریض نباید دارویش را انقطاع کند، در شکل سفارش به انقطاع دارو بوسیله بقیه مجموعه های پزشکی هم انقطاع بی نقص یا این که موقت دارو مطلقا بایستی با اگاهی و پیشنهاد پزشک باشد.

2- خون ریزی
ادغام آسپیرین با پلاویکس موجب مهار شدن نسبتاً بی نقص همت پلاکت های خون میگردد. این مقاله برای بیماران که استنت دارا هستند جهت خودداری از ساخت‌و‌ساز لخته خون ضروری میباشد اما از سوی دیگر موجب رقیق شدن خون این بیماران گردیده و احتمال خون ریزی را درین بیماران ارتقا خواهد بخشید. لذا بیمارانی که در کنار آسپیرین از دیگر داروهای رقیق کننده خون به کارگیری می نمایند احتمال داراست مبتلا خون ریزی شوند. درجات خفیف خیس خون ریزی می‌تواند به طور خون ریزی مختصر موقع استعمال از مسواک، خون‌ریزی ذیل پوست به طور کبودی در نواحی دست و پا به ویژه در جاهایی که در معرض ضربات فرنگی می باشند، خون‌ریزی درون سفیده دیده، خون دماغ شدن و وجود خون در ادرار باشد. در شکل بروز هر مورد از این مفاد ضروری میباشد در او‌لین مجال با دکتر معالج خویش مشاوره کنید.

در مفاد معدود خون‌ریزی قادر است شدید باشد و به طور سرفه های خونی، استفراغ خونی، دفع خون در مدفوع یا این که دفع مایع اسهالی به طور سیاه و بدبو باشد. مورد ها دیگری از خون ریزی شدید میتواند به طور خون دماغ های زیاد و مکرر، خون ریزی درون مغزی و خون ریزی درون حفره های تن باشد. در شکل بروز مفاد شدید خون ریزی و یا این که هر نوع خون ریزی که با نادر خونی و علایم ضعف و بی حالی هم پا باشد، بایستی خلال جدا داروهای رقیق کننده خون مانند آسپیرین و پلاویکس فورا به مجاورت ترین اورژانس مراجعه کرد.

بیماران بایستی مراقب باشند تا رفتارهای لبریز خطری که میتواند آنها‌را در معرض خون ریزی قرار دهد، اجرا ندهند. مانند برش دادن دست و پا، داخل شدن ضربات فرنگی به تن، اعمال ورزش های رزمی، گفت و گو و دعوا فیزیکی و هم اینگونه مصرف داروها و ترکیبات ناشناخته.