متخصص قلب

ریتم نرمال قلب
برای انقباض ماهیچه ها تن و هم اینگونه عضله قلب به مقدار بسیار پاره ای نیروی الکتریکی نیاز میباشد. در امر ماهیچه‌ها اسکلتی تن این نیروی الکتریکی به وسیله مغز و سیستم عصبی به آنان می‌رسد البته در قلب این نیروی الکتریکی بوسیله سلول های ضربان ساز یا این که پیس میکر قلب ساخت می‌شود. سلول های ضربان ساز قلب به طور منظم یک نیروی الکتریکی بسیار خفیف در توان یکسری میلی ولت ساخت‌و‌ساز می نمایند که از روش سیستم الکتریکی منحصر به فرد قلب به عضله‌ها قلب در دهلیزها و بطن رسیده و آن‌ها‌را به تکان و انقباض وادار می نماید. بعداز جاری ساختن هر انقباض این نیروی الکتریکی در قلب سکوت گردیده و مجددا این چرخه از آغاز آغاز می شود. در یک قلب نرمال این پروسه در هر دقیقه 60 الی 100 توشه و برای آحاد قدمت متخصص قلب تکرار می گردد.
منطقه ایجاد ضربان قلب "گره سینوسی" (Sino-Atrial Node, SA Node) اسم داراست که در بالاترین بخش دهلیز راست واقع شد‌ه‌است. ضربان ایجاد گردیده آغاز وارد عضله ها دهلیز راست و چپ گردیده و آن‌ها را منقبض می نماید تا خون جانور در دهلیزها وارد بطن ها گردد. نیروی الکتریکی آنگاه وارد "گره دهلیزی - بطنی" (Atrio-Ventricular Node, AV Node) ، که مابین دهلیزها و بطن ها جای‌دارد گردیده و بعد از آن از روش کابل الکتریکی بنام "باندل هیس" وارد بطن ها می گردد. در اولِ ورود به بطن ها ، باندل هیس به دو باندل شاخه ای کوچکتر بنام "باندل شاخه ای راست" (Right Bundle Branch, RBB) و " باندل شاخه ای چپ" (Left Bundle Branch, LBB) تقسیم گردیده که اولین وارد بطن راست و دومین وارد بطن چپ گردیده و به طور همزمان بطن راست و بطن چپ را منقبض می نمایند.

گره سینوسی تحت عنوان تولیدکننده ضربان قلب خویش بخود عمل می نماید و خواص اتومات دارااست با این حالا کارداران بیرون قلبی هم می باشند که میتوانند موجب نماید شدن یا این که تند شدن ضربان قلب شوند.

فن های عصبی سمپاتیک که از مغز میایند و موجب تحریک گره سینوسی میشوند. این حرفه های عصبی در حالت استرس ، هیجان یا این که شغل بدنی ضربان قلب را تا 120 یا این که 130 هم بالا میبرند. هم اینگونه تحریک سیست عصبی سمپاتیک موجب ساخت و ساز ضربانات زودرس و نابجا هم در دهلیزها و هم در بطن ها می گردد.

فن های عصبی پاراسمپاتیک یا این که "واگ" که از ساقه مغز به قلب می رسند و موجب نماید شدن ضربان قلب می شوند. خواب منظم و کافی به ویژه خواب شبانه و هم اینگونه ورزش منظم موجب ارتقا شغل اعصاب و روان واگ قلب و کم شدن ضربان قلب خواهند شد. به همین برهان ورزشکاران و اشخاص فعال تعداد ضربان قلب کمتری از اشخاص غیرفعال دارا‌هستند. هم اینگونه تعداد ضربان قلب در طول خواب چایین خیس از بیداری میباشد.

غیر از حرفه های عصبی ، هورمون ها هم بر روی تعداد ضربان قلب تاثیر دارا‌هستند . دارای اسم و رسم ترین آنان که در حین هیجان و استرس ترشح میگردد ، "آدرنالین" میباشد که از غدد فوق کلیوی آزاد گردیده و سبب تحریک قلب و ارتقاء تعداد ضربان قلب میشود.

ریتم نرمال قلب به ریتمی گفته می‌گردد که در آن ضربان قلب به طور طبیعی از گره سینوسی آغاز گردیده و با تعداد ضربان دربین 60 تا 100 توشه در دقیقه ، آغاز دهلیزها و بعد از آن بطن ها تحریک شوند. هر حالتی غیر از این به " آریتمی" (Arrythmia) ، پر اسم و رسم میباشد.
اما تعداد ضربان قلب از یک شخص به شخص دیگر مختلف میباشد. حتی‌د‌ر یک شخص هم درساعات گوناگون شبانه روز یکسان وجود ندارد . برای این که تعداد ضربان قلب متاثر از کارداران بسیار متعددی میباشد که هرمورد میتوانند تعداد ضربان قلب را ارتقاء یا این که کاهش دهند. از جمله وسعت خون باطن تن ، فشارخون ، ایفا کار های بدنی ، معیار استراحت ، استرس های روحی و جسمی ، واحد سنجش ماهیچه‌ها تن و شایستگی جسمانی هر شخصی بر روی تعداد ضربان قلب او تاثیر دارااست. هم اینگونه فعالیت کرد ارگانهای داخلی و بیماری آن‌ها هم بر روی تعداد ضربان قلب اثر داراست مانند معدود کاری یا این که پرکاری غده تیرویید ، تلاش همه و کبد ، معدود خونی ، حالت سالم ریه ، مصرف سیگار ، حاملگی و عفونتهای تن .

در کنار این عامل ها مصرف بعضا داروها هم اصلی می‌باشند. برخی از داروها میتوانند موجب کندی ضربان قلب شوند مانند اکثری از داروهای خانواده "بتا بلوکرها" از قبیل پروپرانولول ، آتنولول ، متوپرولول ، بیزوپرولول ، کارودیلول و "کلسیم بلوکرها" از قبیل وراپامیل و دیلتیازم. آمیودارون و دیگوکسین هم از این داروها می باشند. داروهایی هم می‌باشند که مصرف آن‌ها میتواند ضربان قلب را ارتقاء دهد مانند آملودیپین ، آدالات ، لووتیروکسین ، اسپری های ریه مانند سالبوتامول و تئوفیلین.

آریتمی ها بسیار شایع می‌باشند و از مفاد خفیف و بی نشانه تا بیماری های اصلی و مهلک میتوانند متغیر باشند. دقت به علایم و نشان های اصلی آن‌ها و شناسایی و معالجه به موقع آن ها قادر است نقش مهمی در کاهش علایم و مرگ و میر اشخاص داشته باشد.

ریتم نرمال قلب
برای انقباض ماهیچه ها تن و هم اینگونه عضله قلب به مقدار بسیار پاره ای نیروی الکتریکی نیاز میباشد. در امر ماهیچه‌ها اسکلتی تن این نیروی الکتریکی به وسیله مغز و سیستم عصبی به آنان می‌رسد البته در قلب این نیروی الکتریکی بوسیله سلول های ضربان ساز یا این که پیس میکر قلب ساخت می‌شود. سلول های ضربان ساز قلب به طور منظم یک نیروی الکتریکی بسیار خفیف در توان یکسری میلی ولت ساخت‌و‌ساز می نمایند که از روش سیستم الکتریکی منحصر به فرد قلب به عضله‌ها قلب در دهلیزها و بطن رسیده و آن‌ها‌را به تکان و انقباض وادار می نماید. بعداز جاری ساختن هر انقباض این نیروی الکتریکی در قلب سکوت گردیده و مجددا این چرخه از آغاز آغاز می شود. در یک قلب نرمال این پروسه در هر دقیقه 60 الی 100 توشه و برای آحاد قدمت متخصص قلب تکرار می گردد.
منطقه ایجاد ضربان قلب "گره سینوسی" (Sino-Atrial Node, SA Node) اسم داراست که در بالاترین بخش دهلیز راست واقع شد‌ه‌است. ضربان ایجاد گردیده آغاز وارد عضله ها دهلیز راست و چپ گردیده و آن‌ها را منقبض می نماید تا خون جانور در دهلیزها وارد بطن ها گردد. نیروی الکتریکی آنگاه وارد "گره دهلیزی - بطنی" (Atrio-Ventricular Node, AV Node) ، که مابین دهلیزها و بطن ها جای‌دارد گردیده و بعد از آن از روش کابل الکتریکی بنام "باندل هیس" وارد بطن ها می گردد. در اولِ ورود به بطن ها ، باندل هیس به دو باندل شاخه ای کوچکتر بنام "باندل شاخه ای راست" (Right Bundle Branch, RBB) و " باندل شاخه ای چپ" (Left Bundle Branch, LBB) تقسیم گردیده که اولین وارد بطن راست و دومین وارد بطن چپ گردیده و به طور همزمان بطن راست و بطن چپ را منقبض می نمایند.

گره سینوسی تحت عنوان تولیدکننده ضربان قلب خویش بخود عمل می نماید و خواص اتومات دارااست با این حالا کارداران بیرون قلبی هم می باشند که میتوانند موجب نماید شدن یا این که تند شدن ضربان قلب شوند.

فن های عصبی سمپاتیک که از مغز میایند و موجب تحریک گره سینوسی میشوند. این حرفه های عصبی در حالت استرس ، هیجان یا این که شغل بدنی ضربان قلب را تا 120 یا این که 130 هم بالا میبرند. هم اینگونه تحریک سیست عصبی سمپاتیک موجب ساخت و ساز ضربانات زودرس و نابجا هم در دهلیزها و هم در بطن ها می گردد.

فن های عصبی پاراسمپاتیک یا این که "واگ" که از ساقه مغز به قلب می رسند و موجب نماید شدن ضربان قلب می شوند. خواب منظم و کافی به ویژه خواب شبانه و هم اینگونه ورزش منظم موجب ارتقا شغل اعصاب و روان واگ قلب و کم شدن ضربان قلب خواهند شد. به همین برهان ورزشکاران و اشخاص فعال تعداد ضربان قلب کمتری از اشخاص غیرفعال دارا‌هستند. هم اینگونه تعداد ضربان قلب در طول خواب چایین خیس از بیداری میباشد.

غیر از حرفه های عصبی ، هورمون ها هم بر روی تعداد ضربان قلب تاثیر دارا‌هستند . دارای اسم و رسم ترین آنان که در حین هیجان و استرس ترشح میگردد ، "آدرنالین" میباشد که از غدد فوق کلیوی آزاد گردیده و سبب تحریک قلب و ارتقاء تعداد ضربان قلب میشود.

ریتم نرمال قلب به ریتمی گفته می‌گردد که در آن ضربان قلب به طور طبیعی از گره سینوسی آغاز گردیده و با تعداد ضربان دربین 60 تا 100 توشه در دقیقه ، آغاز دهلیزها و بعد از آن بطن ها تحریک شوند. هر حالتی غیر از این به " آریتمی" (Arrythmia) ، پر اسم و رسم میباشد.
اما تعداد ضربان قلب از یک شخص به شخص دیگر مختلف میباشد. حتی‌د‌ر یک شخص هم درساعات گوناگون شبانه روز یکسان وجود ندارد . برای این که تعداد ضربان قلب متاثر از کارداران بسیار متعددی میباشد که هرمورد میتوانند تعداد ضربان قلب را ارتقاء یا این که کاهش دهند. از جمله وسعت خون باطن تن ، فشارخون ، ایفا کار های بدنی ، معیار استراحت ، استرس های روحی و جسمی ، واحد سنجش ماهیچه‌ها تن و شایستگی جسمانی هر شخصی بر روی تعداد ضربان قلب او تاثیر دارااست. هم اینگونه فعالیت کرد ارگانهای داخلی و بیماری آن‌ها هم بر روی تعداد ضربان قلب اثر داراست مانند معدود کاری یا این که پرکاری غده تیرویید ، تلاش همه و کبد ، معدود خونی ، حالت سالم ریه ، مصرف سیگار ، حاملگی و عفونتهای تن .

در کنار این عامل ها مصرف بعضا داروها هم اصلی می‌باشند. برخی از داروها میتوانند موجب کندی ضربان قلب شوند مانند اکثری از داروهای خانواده "بتا بلوکرها" از قبیل پروپرانولول ، آتنولول ، متوپرولول ، بیزوپرولول ، کارودیلول و "کلسیم بلوکرها" از قبیل وراپامیل و دیلتیازم. آمیودارون و دیگوکسین هم از این داروها می باشند. داروهایی هم می‌باشند که مصرف آن‌ها میتواند ضربان قلب را ارتقاء دهد مانند آملودیپین ، آدالات ، لووتیروکسین ، اسپری های ریه مانند سالبوتامول و تئوفیلین.

آریتمی ها بسیار شایع می‌باشند و از مفاد خفیف و بی نشانه تا بیماری های اصلی و مهلک میتوانند متغیر باشند. دقت به علایم و نشان های اصلی آن‌ها و شناسایی و معالجه به موقع آن ها قادر است نقش مهمی در کاهش علایم و مرگ و میر اشخاص داشته باشد.